Iatridis protiv Grčke

Detalji

Država na koju se presuda odnosi
Grčka
Institucija
Evropski sud za ljudska prava
Stepen važnosti
Referentni slučaj
Jezik
Hrvatski
Datum
25.03.1999
Članovi
P1-1-1
P1-1
41
35-1
35
13
8
6-1
6
Kršenje
P1-1
13
Nekršenje
nije relevantno
Ključne reči
(P1-1-1) Imovina
(P1-1-1) Neometano uživanje imovine
(P1-1-1) Mešanje
(P1-1) Zaštita imovine
(Čl. 41) Pravično zadovoljenje - opšte
(Čl. 35-1) Situacija koja se nastavlja
(Čl. 35-1) Rok od šest meseci
(Čl. 35-1) Delotvorni unutrašnji pravni lek
(Čl. 35-1 / CAT-13 / ICCPR-2) Iscrpljivanje unutrašnjih pravnih lekova
(Čl. 35) Uslovi prihvatljivosti
(Čl. 13 / CAT-13 / ICCPR-2) Delotvorni pravni lek
(Čl. 13) Pravo na delotvorni pravni lek
(Čl. 8) Pravo na poštovanje privatnog i porodičnog života
(Čl. 6) Pravo na pravično suđenje
Broj predstavke
31107/96
Zbirke
Veliko veće
Presuda
Sudska praksa
Sažetak
Godine 1929. K.N. je od svog poočima nasledio tri četvrtine zemljišne parcele pod nazivom "Imanje Karras", a 1938. godine pomajka mu je prodala preostalu četvrtinu imanja. U kupoprodajnom ugovoru je bilo navedeno kako "Imanje Karras" ima površinu od 12.000.000 m2.Godine 1950., nakon što je od vlasti dobio potrebnu dozvolu, K.N. je na jednom delu tog zemljišta izgradio letnji bioskop "Ilioupolis".

Godine 1953. ministar poljoprivrede odbio je K.N.-u priznati vlasništvo nad čitavim "Imanjem Karras", smatrajući kako je K.N.-ov poočim bio vlasnik samo jednog dela tog zemljišta, to jest područja površine između 320.000 i 520.000 m2 koje nije uključivalo deo na kome je naknadno izgrađen letnji bioskop, i koje je bilo javna šuma. Nakon toga se K.N. obratio Vrhovnom upravnom sudu, tražeći da se ukine odluka ministra poljoprivrede, ali njegov je zahtev odbačen. Početkom 1955. godine kraljevskom uredbom je sporno područje označeno kao zemljište koje treba pošumiti. K.N. se obratio Vrhovnom upravnom sudu tražeći od njega da ukine kraljevsku uredbu, ali sud je taj zahtev odbacio, držeći da je sporno područje šumsko zemljište koje pripada državi. Odlukama iz 1965. i 1966. godine, država je prenela područje od 220.000 m2 "Imanja Karras" Stambenoj zadruzi policijskih službenika. To područje nije obuhvatalo zemljište na kojem je bio izgrađen bioskop "Ilioupolis". Sredinom 1965. godine naređeno je pošumljavanje zemljišta u Ilioupolisu. Prema navodima Vlade, tom je uredbom bio obuhvaćen jedan deo "Imanja Karras" koji nije bio pobliže naveden. U aprilu 1967. godine K.N. je podneo tužbu protiv Stambene zadruge policijskih službenika radi utvrđenja njegovog vlasništva nad zemljištem koje joj je bilo preneseno. Država se, kao prenositelj, u taj postupak umešala na strani Zadruge. Godine 1976. K.N. je umro, a njegovi su naslednici primili zahtev za plaćanje poreza na nasljedstvo u odnosu na zemljište na kojem je bio izgrađen bioskop i nastavili su postupak pokrenut 3. travnja 1967. godine. Juna 1977. godine Žalbeni sud u Ateni presudio je da zemljišna parcela prenesena Policijskoj zadruzi pripada državi. Naslednici su se na ovu odluku žalili, i 1997. njihova žalba je odbijena.

U međuvremenu, 1978. godine, naslednici imanja su iznajmili podnositelju zahteva letnji bioskop "Ilioupolis" koje je on potpuno obnovio. Jula 1985. godine prefektura u Attici obavijestila je podnositelja zahteva da se počevši od 27. jula 1985. godine zemljište na kojem je bioskop izgrađen smatra državnom imovinom, te da je njegovo zadržavanje tog zemljišta nezakonito.U novembru 1988. godine, Državni zemljišni ured dodelio je bisokop Gradskom veću Ilioupolisa, o čemu je podnositelj zahteva obavešten, pri čemu mu je naloženo da bisokop isprazni. U februaru 1989. naloženo je njegovo iseljenje. On se žalio na ovu odluku na više instanci i konačno 1994 i ponovo 1997. godine tužio državu radi naknade štete koju je pretrpeo jer mu bioskop nije vraćen. Bioskopom juš uvek upravlja gradsko veće Iliopolisa.

Sud je u presudio da je došlo do povrede člana 1 Protokola 1, kao i člana 13 Konvencije.
Sudija Yeraris priložio je delimično izdvojeno mišljenje, smatrajući da podnositelj nije iscrpeo sva domaća pravna sredstva, što znači da nije došlo do povrede člana 13.