Efendić protiv Bosne i Hercegovine

Država na koju se presuda odnosi
Bosna i Hercegovina
Institucija
Evropski sud za ljudska prava
Stepen važnosti
3
Jezik
Bosanski
Datum
11.02.2021
Članovi
6
6-1
P1-1
P1-1-1
Kršenje
6
6-1
P1-1
P1-1-1
Nekršenje
nije relevantno
Ključne reči
(Čl. 6) Pravo na pravično suđenje
(Čl. 6) Postupak izvršenja
(Čl. 6-1) Pristup sudu
(P1-1) Zaštita imovine
(P1-1-1) Neometano uživanje imovine
Broj predstavke
37130/19
Zbirke
Sudska praksa
Presuda
Komitet
Sažetak
Postupak u ovom predmetu pokrenut je na temelju predstavke koju je protiv Bosne i Hercegovine podneo Mirsad Efendić, 28.06.2019. godine. Aplikant se žalio zbog neizvršavanja domaće sudske odluke (dužina izvršnog postupka je više od dve godine i pet meseci).

Sud u presudi ističe da se izvršenje presude bilo kojeg suda mora posmatrati kao sastavni deo „suđenja“ u smislu člana 6, takođe se poziva na svoju praksu u pogledu neizvršavanja ili kašnjenja u izvršenju konačnih domaćih presuda. U vodećim predmetima Spahić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, br. 20514/15 i 15 drugih i Kunić i drugi protiv Bosne i Hercegovine br. 68955/12 i 15 drugih, Sud je već utvrdio povredu u odnosu na pitanja slična onima u predmetnom slučaju.

Sud dalje napominje da je odlukom iz predmetne predstvke naređeno preduzimanje određene mere. Sud stoga smatra da odluka o kojoj je reč predstavlja „imovinu“ u smislu člana 1. Protokola br. 1.
Preuzmite presudu u pdf formatu

 

ČETVRTI ODJEL

PREDMET EFENDIĆ protiv BOSNE I HERCEGOVINE

(Aplikacija br. 37130/19)

PRESUDA

STRASBOURG

11.02.2021.

Ova presuda je konačna, ali su u njoj moguće uredničke izmjene.

U predmetu Efendić protiv Bosne i Hercegovine, Evropski sud za ljudska prava (Četvrti odjel), zasjedajući kao odbor u  sastavu:

Armen Harutyunyan, predsjednik,
Jolien Schukking,
Ana Maria Guerra Martins, sudije,
i Liv Tigerstedt, v.d. zamjenik registrara Odjela,

nakon vijećanja zatvorenog za javnost održanog 21.01.2021. godine, donio je sljedeću presudu koja je usvojena navedenog datuma:

POSTUPAK

  1. Postupak u ovom predmetu pokrenut je povodom aplikacije protiv Bosne i Hercegovine koja je Sudu podnesena u skladu sa članom 34. Konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda („Konvencija“)  dana 28.06.2019. godine.

  2. Aplikanta je zastupao g. O. Eterović, advokat iz Sarajeva.

  3. Vlada Bosne i Hercegovine („vlada“) je obaviještena o aplikaciji.

ČINJENICE

  1. Podaci o aplikantu i informacije relevantne za aplikaciju navedene su u tabeli koja se nalazi u dodatku.

  2. Aplikant se žalio zbog neizvršavanja domaće odluke.

PRAVO

I. NAVODNA POVREDA ČLANA 6. STAV 1. KONVENCIJE I ČLANA 1. PROTOKOLA BR. 1

  1. Aplikant se žalio zbog neizvršavanja domaće odluke donesene u njegovu korist. On se pozvao, izričito ili u biti, na član 6. stav 1. Konvencije i na član 1 Protokola br. 1 koji glase:

Član 6. stav 1.

„Prilikom odlučivanja o njegovim građanskim pravima i obavezama ... svako ima pravo na ...suđenje u razumnom roku....pred ...sudom...“

Član 1. Protokola br. 1

„Svaka fizička i pravna osoba ima pravo na neometano uživanje svoje imovine. Niko ne može biti lišen njegove imovine osim kada je to u javnom interesu i u skladu s uvjetima propisanim zakonom i općim načelima međunarodnog prava.

Prethodne odredbe, međutim, ni na koji način ne umanjuju pravo države da primijeni zakone koje smatra potrebnim kako bi regulirala korištenje imovine u skladu s općim interesom ili kako bi osigurala plaćanje poreza ili drugih doprinosa ili kazni.“

  1. Sud ponovno ističe da se izvršenje presude bilo kojeg suda mora posmatrati kao sastavni dio „suđenja“ u smislu člana 6. Sud se također poziva na svoju praksu u pogledu neizvršavanja ili kašnjenja u izvršenju konačnih domaćih presuda (vidi Hornsby protiv Grčke, br. 18357/91, tačka 40., Izvještaji o presudama i odlukama 1997-II).

  2. U vodećim predmetima Spahić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, br. 20514/15 i 15 drugih, tačke 25.-31., 14.11.2017., i Kunić i drugi protiv Bosne i Hercegovine br. 68955/12 i 15 drugih, tačke 26.-31., 14.11.2017., Sud je već utvrdio povredu u odnosu na pitanja slična onima u predmetnom slučaju.

  3. Sud dalje napominje da je odlukom iz predmetne aplikacije naređeno poduzimanje određene mjere. Sud stoga smatra da odluka o kojoj je riječ predstavlja „imovinu“ u smislu člana 1. Protokola br. 1.

  4. Nakon što je ispitao sve materijale koji su mu podneseni, Sud nije našao niti jednu činjenicu ili argument koji bi ga mogao uvjeriti da donese drugačiji zaključak o dopuštenosti i meritumu ovih pritužbi. Imajući u vidu svoju praksu o ovom pitanju, Sud smatra da u predmetnom slučaju vlasti nisu uložile sve potrebne napore kako bi u potpunosti i blagovremeno izvršile odluku donesenu u korist aplikanta.

  5. Ove pritužbe su stoga dopuštene i ukazuju na povredu člana 6. stav 1. Konvencije i člana 1. Protokola br. 1.

II. PRIMJENA ČLANA 41. KONVENCIJE

  1. Član 41. Konvencije propisuje:

„Ukoliko Sud utvrdi da je došlo do povrede Konvencije ili njenih Protokola, te ukoliko zakonodavstvo visoke ugovorne strane o kojoj je riječ omogućuje samo djelomično obeštećenje, Sud će, po potrebi, odrediti pravičnu naknadu oštećenoj strani.“

  1. Imajući u vidu dokumente koje ima u svom posjedu, kao i svoju praksu (vidi, naročito, Spahić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, br. 20514/15 i 15 drugih, tačke 36.-43., 14.11.2017., te Kunić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, br. 68955/12 i 15 drugih, tačke 37.-46., 14.11.2017.), Sud smatra opravdanim dosuditi iznose navedene u tabeli koja se nalazi u dodatku.

  2. Sud dalje napominje da tužena država ima obavezu izvršiti presudu koja je i dalje izvršna.

  3. Sud smatra primjerenim da se zatezna kamata zasniva na najnižoj kreditnoj stopi Evropske centralne banke uvećanoj za tri postotna boda.

 

IZ NAVEDENIH RAZLOGA SUD JE JEDNOGLASNO,

  1. Proglasio aplikaciju dopuštenom;

  2. Utvrdio da ona ukazuje na povredu člana 6. stav 1. Konvencije, te člana 1. Protokola br. 1 u odnosu na neizvršavanje domaćih odluka;

  3. Utvrdio da tužena država mora u roku od tri mjeseca osigurati odgovarajućim sredstvima izvršenje neizvršene domaće odluke navedene u tabeli koja se nalazi u dodatku;

  4. Utvrdio

(a)   da tužena država, u roku od tri mjeseca, ima aplikantu isplatiti iznose navedene u tabeli koja se nalazi u dodatku, pretvorene u valutu tužene države prema tečaju na dan izmirenja;

(b)  da će se od isteka navedenog roka od tri mjeseca do izmirenja, na navedene iznose plaćati obična kamata po stopi jednakoj najnižoj kreditnoj stopi Evropske centralne banke u periodu neplaćanja, uvećanoj za tri postotna boda.

 

Sastavljeno na engleskom jeziku i dostavljeno u pisanoj formi dana 11.02.2021. godine, u skladu s pravilom 77. stavovi 2. i 3. Pravila Suda.

Liv Tigerstedt                                                        Armen Harutyunyan

v.d. zamjenik registrara                                         predsjednik

             

DODATAK

aplikacija sa pritužbama prema članu 6. stav 1. Konvencije i članu 1. Protokola br. 1 (neizvršavanje ili kašnjenje u izvršenju domaćih odluka)

Broj aplikacije 

Datum podnošenja

Ime i prezime aplikanta

Godina rođenja

Relevantna domaća odluka

Početak perioda neizvršavanja

Dužina izvršnog postupka 

Iznos dosuđen na ime nematerijalne štete po aplikantu (u eurima)[1] [2] 

Iznos dosuđen na ime troškova i izdataka po aplikaciji (u eurima)3

37130/19

28/06/2019

Mirsad EFENDIĆ 1944

Općinski sud Sarajevo,

30/06/2014

 

12/06/2018

 

Neizvršena više od 2 godine i 5 mjeseci i 20 dana

 

1.000

250

 

[1] Plus svaki  porez koji se aplikantu može zaračunati.

[2] Umanjeno za svaki iznos koji je već isplaćen u tom pogledu na domaćem nivou.

[3] Plus svaki  porez koji se aplikantu može zaračunati.

 

 

FOURTH SECTION

CASE OF EFENDIĆ v. BOSNIA AND HERZEGOVINA

(Application no. 37130/19)

JUDGMENT

 STRASBOURG

11 February 2021

This judgment is final but it may be subject to editorial revision.

In the case of Efendić v. Bosnia and HerzegovinaThe European Court of Human Rights (Fourth Section), sitting as a Committee composed of:

Armen Harutyunyan, President,
Jolien Schukking,
Ana Maria Guerra Martins, judges,
and Liv Tigerstedt, Acting Deputy Section Registrar,

Having deliberated in private on 21 January 2021,

Delivers the following judgment, which was adopted on that date:

PROCEDURE

1.  The case originated in an application against Bosnia and Herzegovina lodged with the Court under Article 34 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (“the Convention”) on 28 June 2019.

2.  The applicant was represented by Mr O. Eterović, a lawyer practising in Sarajevo.

3.  The Government of Bosnia and Herzegovina (“the Government”) were given notice of the application.

THE FACTS

4.  The applicants details and information relevant to the application are set out in the appended table.

5.  The applicant complained of the non-enforcement of a domestic decision.

THE LAW

  1. ALLEGED VIOLATION OF ARTICLE 6 § 1 OF THE CONVENTION AND OF ARTICLE 1 OF PROTOCOL NO. 1

6.  The applicant complained of the non-enforcement of a domestic decision given in his favour. He relied, expressly or in substance, on Article 6 § 1 of the Convention and on Article 1 of Protocol No. 1, which read as follows:

Article 6 § 1

“In the determination of his civil rights and obligations ... everyone is entitled to a fair ... hearing ... by [a] ... tribunal ...”

Article 1 of Protocol No. 1

“Every natural or legal person is entitled to the peaceful enjoyment of his possessions. No one shall be deprived of his possessions except in the public interest and subject to the conditions provided for by law and by the general principles of international law.

The preceding provisions shall not, however, in any way impair the right of a State to enforce such laws as it deems necessary to control the use of property in accordance with the general interest or to secure the payment of taxes or other contributions or penalties.”

7.  The Court reiterates that the execution of a judgment given by any court must be regarded as an integral part of a “hearing” for the purposes of Article 6. It also refers to its case-law concerning the non-enforcement or delayed enforcement of final domestic judgments (see Hornsby v. Greece, no. 18357/91, § 40, Reports of Judgments and Decisions 1997II).

8.  In the leading cases of Spahić and Others v. Bosnia and Herzegovina, nos. 20514/15 and 15 others, §§ 25-31, 14 November 2017, and Kunić and Others v. Bosnia and Herzegovina, nos. 68955/12 and 15 others, §§ 26-31, 14 November 2017, the Court already found a violation in respect of issues similar to those in the present case.

9.  The Court further notes that the decision in the present application ordered specific action to be taken. The Court therefore considers that the decision in question constitutes “possessions” within the meaning of Article 1 of Protocol No. 1.

10.  Having examined all the material submitted to it, the Court has not found any fact or argument capable of persuading it to reach a different conclusion on the admissibility and merits of these complaints. Having regard to its case-law on the subject, the Court considers that in the instant case the authorities did not deploy all necessary efforts to enforce fully and in due time the decision in the applicants favour.

11.  These complaints are therefore admissible and disclose a breach of Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1.

  1. APPLICATION OF ARTICLE 41 OF THE CONVENTION

12.  Article 41 of the Convention provides:

“If the Court finds that there has been a violation of the Convention or the Protocols thereto, and if the internal law of the High Contracting Party concerned allows only partial reparation to be made, the Court shall, if necessary, afford just satisfaction to the injured party.”

13.  Regard being had to the documents in its possession and to its caselaw (see, in particular, Spahić and Others v. Bosnia and Herzegovina, nos. 20514/15 and 15 others, §§ 36-43, 14 November 2017, and Kunić and Others v. Bosnia and Herzegovina, nos. 68955/12 and 15 others, §§ 37-46, 14 November 2017), the Court considers it reasonable to award the sums indicated in the appended table.

14.  The Court further notes that the respondent State has an outstanding obligation to enforce the judgment which remains enforceable.

15.  The Court considers it appropriate that the default interest rate should be based on the marginal lending rate of the European Central Bank, to which should be added three percentage points.

FOR THESE REASONS, THE COURT, UNANIMOUSLY,

  1. Declares the application admissible;
  2. Holds that it discloses a breach of Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1 concerning the non-enforcement of a domestic decision;
  3. Holds that the respondent State shall ensure, by appropriate means, within three months, the enforcement of the pending domestic decision referred to in the appended table;
  4. Holds

(a)  that the respondent State is to pay the applicant, within three months, the amounts indicated in the appended table, to be converted into the currency of the respondent State at the rate applicable at the date of settlement;

(b)  that from the expiry of the above-mentioned three months until settlement simple interest shall be payable on the above amounts at a rate equal to the marginal lending rate of the European Central Bank during the default period plus three percentage points.

Done in English, and notified in writing on 11 February 2021, pursuant to Rule 77 §§ 2 and 3 of the Rules of Court.

  Liv Tigerstedt                                             Armen Harutyunyan

Acting Deputy Registrar                               President

 

APPENDIX

Application raising complaints under Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1 (non-enforcement or delayed enforcement of domestic decisions)

Application no.

Date of introduction

Applicants name

Year of birth

 

Relevant

domestic decision

Start date of non-enforcement period

 

Length of enforcement proceedings

Amount awarded for non-pecuniary damage per applicant

(in euros)[1] [2]

Amount awarded for costs and expenses per application

(in euros)[3]

37130/19

28/06/2019

Mirsad EFENDIĆ

1944

Sarajevo Municipal Court, 30/06/2014

 

12/06/2018

 

pending

More than 2 year(s) and 5 month(s) and 20 day(s)

 

1,000

250


[1] Plus any tax that may be chargeable to the applicant.

[2] Less any amounts which may have already been paid in that regard at the domestic level.

[3] Plus any tax that may be chargeable to the applicant.

Copyright © 2021 Pravosudna akademija, Srbija