Vlaho protiv Bosne i Hercegovine

Država na koju se presuda odnosi
Bosna i Hercegovina
Institucija
Evropski sud za ljudska prava
Stepen važnosti
3
Jezik
Bosanski
Datum
10.12.2020
Članovi
6
6-1
P1-1
P1-1-1
Kršenje
6
6-1
P1-1
P1-1-1
Nekršenje
nije relevantno
Ključne reči
(Čl. 6) Pravo na pravično suđenje
(Čl. 6) Postupak izvršenja
(Čl. 6-1) Pristup sudu
(P1-1) Zaštita imovine
(P1-1-1) Neometano uživanje imovine
Broj predstavke
15676/20
Zbirke
Sudska praksa
Presuda
Komitet
Sažetak
Postupak u ovom predmetu pokrenut je povodom predstavke koju je protiv Bosne i Hercegovine podnela Maja Vlaho, zbog neizvršavanja izvršnih sudskih odluka. Ona se poziva, izričito ili u biti, na član 6. stav 1. Konvencije i na član. 1 Protokola br. 1 uz Konvenciju.

Sud kao i u ranijim presudama ove vrste ističe da se izvršenje presude koju je doneo bilo koji sud mora smatrati sastavnim delom „suđenja“ u smislu člana 6. Sud se takođe poziva na svoju praksu u pogledu neizvršavanja ili kašnjenja u izvršenju konačnih domaćih presuda.

Imajući u vidu dostavljeni materijal i svoju praksu o ovom pitanju, Sud smatra da u predmetnom slučaju vlasti nisu uložile sve potrebne napore kako bi u potpunosti i pravovremeno izvršile odluke donesene u korist aplikanata. Stoga smatra da u vom slučaju jeste došlo do povrede člana 6. stav 1. Konvencije i člana 1. Protokola br. 1.

 preuzmite presudu u pdf formatu 

 

ČETVRTI ODJEL

PREDMET VLAHO protiv BOSNE I HERCEGOVINE

(Aplikacija br. 15676/20) 

PRESUDA

STRASBOURG

10.12.2020. godine

Ova presuda je konačna, ali su u njoj moguće uredničke izmjene.

U predmetu Vlaho protiv Bosne i Hercegovine, Evropski sud za ljudska prava (Četvrti odjel), zasjedajući kao odbor u sastavu:

Armen Harutyunyan, predsjednik,
Jolien Schukking,
Ana Maria Guerra Martins, sudije,
i Liv Tigerstedt, v.d. zamjenik registrara Odjela,

nakon vijećanja zatvorenog za javnost održanog 19.11.2020. godine, donio je sljedeću presudu koja je usvojena navedenog datuma:

POSTUPAK

  1. Postupak u ovom predmetu pokrenut je povodom aplikacije protiv Bosne i Hercegovine koja je Sudu podnesena u skladu sa članom 34. Konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda („Konvencija“) dana 13.03.2020. godine.
  2. Vlada Bosne i Hercegovine („vlada“) je obaviještena o ovoj

ČINJENICE

  1. Podaci o aplikantici i informacije relevantne za aplikaciju navedene su u priloženoj tabeli.
  2. Aplikantica se žali zbog neizvršavanja domaćih odluka.

PRAVO

I. NAVODNA POVREDA ČLANA 6. STAV 1. KONVENCIJE I ČLANA 1. PROTOKOLA BR. 1

  1. Aplikantica se žali zbog neizvršavanja domaćih odluka donesenih u njenu korist. Ona se poziva, izričito ili u biti, na član 6. stav 1. Konvencije i na član. 1 Protokola br. 1 koji glase:

Član 6. stav 1.

 „Prilikom odlučivanja o njegovim građanskim pravima i obavezama ... svako ima pravo na ...suđenje u razumnom roku....pred ...sudom...“

Član 1. Protokola br. 1

„Svaka fizička i pravna osoba ima pravo na neometano uživanje svoje imovine. Niko ne može biti lišen njegove imovine osim kada je to u javnom interesu i u skladu s uvjetima propisanim zakonom i općim načelima međunarodnog prava. 

Prethodne odredbe, međutim, ni na koji način ne umanjuju pravo države da primijeni zakone koje smatra potrebnim kako bi regulirala korištenje imovine u skladu s općim interesom ili kako bi osigurala plaćanje poreza ili drugih doprinosa ili kazni.“

  1. Sud ponovno ističe da se izvršenje presude koju je donio bilo koji sud mora smatrati sastavnim dijelom „suđenja“ u smislu člana 6. Sud se također poziva na svoju praksu u pogledu neizvršavanja ili kašnjenja u izvršenju konačnih domaćih presuda (vidi Hornsby protiv Grčke, br. 18357/91, tačka 40., Izvještaji o presudama i odlukama 1997-II).
  2. U vodećim predmetima Spahić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, 20514/15 i 15 drugih, tačke 25.-31., 14.11.2017., te Kunić i drugi protiv Bosne i Hercegovine br. 68955/12 i 15 drugih, tačke 26.-31., 14.11.2017., Sud je već utvrdio povredu u odnosu na pitanja slična onima u predmetnom slučaju.
  3. Nakon što je ispitao sve materijale koji su mu podneseni, Sud nije našao niti jednu činjenicu ili argument koji bi ga mogao uvjeriti da donese drugačiji zaključak o dopuštenosti i meritumu ovih pritužbi. Imajući u vidu svoju praksu o ovom pitanju, Sud smatra da u predmetnom slučaju vlasti nisu uložile sve potrebne napore kako bi u potpunosti i pravovremeno izvršile odluke donesene u korist aplikanata.
  4. Ove pritužbe su stoga dopuštene i ukazuju na povredu člana 6. stav 1. Konvencije i člana 1. Protokola br. 1.

II. PRIMJENA ČLANA 41. KONVENCIJE

  1. Član 41. Konvencije propisuje:

„Ukoliko Sud utvrdi da je došlo do povrede Konvencije ili njenih Protokola, te ukoliko zakonodavstvo visoke ugovorne strane o kojoj je riječ omogućuje samo djelomično obeštećenje, Sud će, po potrebi, odrediti pravičnu naknadu oštećenoj strani.“

  1. Imajući u vidu dokumente koje ima u svom posjedu, kao i svoju praksu (vidi, naročito, Spahić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, 20514/15 i 15 drugih, tačke 36.-43., 14.11.2017., te Kunić i drugi protiv Bosne i Hercegovine, br. 68955/12 i 15 drugih, tačke 37.-46., 14.11.2017.), Sud smatra opravdanim dosuditi iznos naveden u tabeli koja se nalazi u dodatku.
  2. Sud također napominje da tužena država ima obavezu izvršiti presude koje ostaju izvršne.
  3. Sud smatra primjerenim da se zatezna kamata zasniva na najnižoj kreditnoj stopi Evropske centralne banke uvećanoj za tri postotna boda.

 

IZ NAVEDENIH RAZLOGA SUD JE JEDNOGLASNO,

  1. Proglasio aplikaciju dopuštenom;

  2. Utvrdio da ova aplikacija ukazuje na povredu člana 6. stav 1. Konvencije, te člana 1. Protokola br. 1 u odnosu na neizvršavanje domaćih odluka;

  3. Utvrdio da tužena država ima osigurati, na odgovarajući način, u roku od tri mjeseca, izvršenje neizvršenih domaćih odluka navedenih u tabeli koja se nalazi u dodatku;

  4. Utvrdio

    1. da tužena država, u roku od tri mjeseca, ima aplikantici isplatiti iznos naveden u tabeli koja se nalazi u dodatku, pretvoren u valutu tužene države prema tečaju na dan izmirenja;

    2. da će se od isteka navedenog roka od tri mjeseca do izmirenja, na naveden iznos plaćati obična kamata po stopi jednakoj najnižoj kreditnoj stopi Evropske centralne banke u periodu neplaćanja, uvećanoj za tri postotna boda.

Sačinjeno na engleskom jeziku i dostavljeno u pisanoj formi dana 10.12.2020. godine, u skladu s pravilom 77. stavovi 2. i 3. Pravila Suda.

Liv Tigerstedt            Armen Harutyunyan

v.d. zamjenik registrara            predsjednik

 

 

DODATAK

Aplikacija s pritužbom prema članu 6. stav 1. Konvencije i članu 1. Protokola br. 1 (neizvršavanje ili kašnjenje u izvršenju domaćih odluka)

Aplikacija br.

Datum podnošenja

Ime i prezime aplikanta

Datum rođenja

Relevantna domaća odluka

Početak perioda neizvršavanja

Dužina izvršnog postupka 

Iznos dosuđen na ime nematerijalne štete po aplikantu (u eurima)[1] [2]

15676/20

13/03/2020

Maja VLAHO

28/03/1971

Općinski sud u Sarajevu, 29/06/2015

Općinski sud u Sarajevu, 13/12/2017

Općinski sud u Sarajevu, 30/10/2019

04/12/2015

 

18/01/2018

 

16/12/2019

neizvršena, duže od 4 godine i 10 mjeseci i 18 d, ana

neizvršenaduže od 2 godine i 9 mjeseci i 4 dana

neizvršena, duže od 10 mjeseci i 6 dana

1.000

[1] Plus svaki porez koji se aplikantici može zaračunati.

[2] Umanjeno za sve iznose koji su eventualno već isplaćeni u tom smislu na domaćem nivou.

 

 

FOURTH SECTION

CASE OF VLAHO v. BOSNIA AND HERZEGOVINA

(Application no. 15676/20)

JUDGMENT

STRASBOURG

10 December 2020

This judgment is final but it may be subject to editorial revision

In the case of Vlaho v. Bosnia and HerzegovinaThe European Court of Human Rights (Fourth Section), sitting as a Committee composed of:

Armen Harutyunyan, President,
Jolien Schukking,
Ana Maria Guerra Martins, judges,
and Liv Tigerstedt, Acting Deputy Section Registrar,

Having deliberated in private on 19 November 2020,

Delivers the following judgment, which was adopted on that date:

PROCEDURE

1.  The case originated in an application against Bosnia and Herzegovina lodged with the Court under Article 34 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (“the Convention”) on 13 March 2020.

2.  The Government of Bosnia and Herzegovina (“the Government”) were given notice of the application.

THE FACTS

3.  The applicants details and information relevant to the application are set out in the appended table.

4.  The applicant complained of the non-enforcement of domestic decisions.

THE LAW

  1. ALLEGED VIOLATION OF ARTICLE 6 § 1 OF THE CONVENTION AND OF ARTICLE 1 OF PROTOCOL NO. 1

5.  The applicant complained of the non-enforcement of domestic decisions given in her favour. She relied, expressly or in substance, on Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1, which read as follows:

Article 6 § 1

“In the determination of his civil rights and obligations ... everyone is entitled to a fair ... hearing ... by [a] ... tribunal ...”

Article 1 of Protocol No. 1

“Every natural or legal person is entitled to the peaceful enjoyment of his possessions. No one shall be deprived of his possessions except in the public interest and subject to the conditions provided for by law and by the general principles of international law.

The preceding provisions shall not, however, in any way impair the right of a State to enforce such laws as it deems necessary to control the use of property in accordance with the general interest or to secure the payment of taxes or other contributions or penalties.”

6.  The Court reiterates that the execution of a judgment given by any court must be regarded as an integral part of a “hearing” for the purposes of Article 6. It also refers to its case-law concerning the non-enforcement or delayed enforcement of final domestic judgments (see Hornsby v. Greece, no. 18357/91, § 40, Reports of Judgments and Decisions 1997II).

7.  In the leading cases of Spahić and Others v. Bosnia and Herzegovina, nos. 20514/15 and 15 others, §§ 25-31, 14 November 2017, and Kunić and Others v. Bosnia and Herzegovina, nos. 68955/12 and 15 others, §§ 26-31, 14 November 2017, the Court already found a violation in respect of issues similar to those in the present case.

8.  Having examined all the material submitted to it, the Court has not found any fact or argument capable of persuading it to reach a different conclusion on the admissibility and merits of these complaints. Having regard to its case-law on the subject, the Court considers that in the instant case the authorities did not deploy all necessary efforts to enforce fully and in due time the decisions in the applicants favour.

9.  These complaints are therefore admissible and disclose a breach of Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1.

  1. APPLICATION OF ARTICLE 41 OF THE CONVENTION

10.  Article 41 of the Convention provides:

“If the Court finds that there has been a violation of the Convention or the Protocols thereto, and if the internal law of the High Contracting Party concerned allows only partial reparation to be made, the Court shall, if necessary, afford just satisfaction to the injured party.”

11.  Regard being had to the documents in its possession and to its caselaw (see, in particular, Spahić and Others, cited above, §§ 36-43, and Kunić and Otherscited above, §§ 37-46), the Court considers it reasonable to award the sum indicated in the appended table.

12.  The Court further notes that the respondent State has an outstanding obligation to enforce the judgments which remain enforceable.

13.  The Court considers it appropriate that the default interest rate should be based on the marginal lending rate of the European Central Bank, to which should be added three percentage points.

FOR THESE REASONS, THE COURT, UNANIMOUSLY,

  1. Declares the application admissible;
  2. Holds that this application discloses a breach of Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1 concerning the non-enforcement of domestic decisions;
  3. Holds that the respondent State shall ensure, by appropriate means, within three months, the enforcement of the pending domestic decisions referred to in the appended table;
  4. Holds

(a)  that the respondent State is to pay the applicant, within three months, the amount indicated in the appended table, to be converted into the currency of the respondent State at the rate applicable at the date of settlement;

(b) that from the expiry of the above-mentioned three months until settlement simple interest shall be payable on the above amount at a rate equal to the marginal lending rate of the European Central Bank during the default period plus three percentage points.

Done in English, and notified in writing on 10 December 2020, pursuant to Rule 77 §§ 2 and 3 of the Rules of Court.

 Liv Tigerstedt                            Armen Harutyunyan

Acting Deputy Registrar                  President

 

APPENDIX

Application raising complaints under Article 6 § 1 of the Convention and Article 1 of Protocol No. 1

(non-enforcement or delayed enforcement of domestic decisions)

Application no.

Date of introduction

Applicants name

Date of birth

 

Relevant domestic decision

Start date of non-enforcement period

Length of enforcement proceedings

Amount awarded for non-pecuniary damage per applicant

(in euros)[1] [2]

15676/20

13/03/2020

Maja VLAHO

28/03/1971

Sarajevo Municipal Court, 29/06/2015

Sarajevo Municipal Court, 13/12/2017

Sarajevo Municipal Court, 30/10/2019

04/12/2015

 

18/01/2018

 

16/12/2019

pending, More than 4 year(s) and 10 month(s) and 18 day(s)

pending, More than 2 year(s) and 9 month(s) and 4 day(s)

pending , More than 10 month(s) and 6 day(s)

1,000


[1] Plus any tax that may be chargeable to the applicant.

[2] Less any amounts which may have already been paid in that regard at the domestic level.

Copyright © 2021 Pravosudna akademija, Srbija