Merkur System A.D. i drugi protiv Crne Gore

Država na koju se presuda odnosi
Crna Gora
Institucija
Evropski sud za ljudska prava
Stepen važnosti
3
Jezik
Crnogorski
Datum
26.11.2020
Članovi
6
6-1
Kršenje
6
6-1
Nekršenje
nije relevantno
Ključne reči
(Čl. 6) Pravo na pravično suđenje
(Čl. 6) Građanski postupak
(Čl. 6-1) Suđenje u razumnom roku
Broj predstavke
5862/11, 70851/13
Zbirke
Sudska praksa
Presuda
Komitet
Sažetak
Postupak je pokrenut predstavkama više podnosilaca protiv Crne Gore. Imajući u vidu da se sve odnose na slično pitanje, Sud je smatrao da je prikladno da ih ispita zajedno, u jednoj presudi.
Podnosioci predstavke su se žalili da je dužina trajanja spornog građanskog postupka nespojiva sa zahtevom „razumnog roka”. Pozvali su se na član 6 stav 1 Konvencije.
U vodećem predmetu Stakić protiv Crne Gore, 49320/07, od 2. oktobra 2012. godine, Sud je već utvrdio povredu prava u pogledu pitanja sličnih onim iz ovog predmeta. Imajući u vidu svoju sudsku praksu o ovom pitanju, Sud smatra da je u konkretnom predmetu dužina trajanja postupka bila prekomerna i da nije ispunila zahtev „razumnog roka”.
Shodno tome ove žalbe predstavljaju povredu člana 6 stav 1 Konvencije

 preuzmite presudu u pdf formatu 

 

PETO ODJELJENJE

PREDMET MERCUR SYSTEM A.D. I DRUGI protiv CRNE GORE

(Predstavke br. 5862/11 i 70851/13)

PRESUDA

STRAZBUR

26. novembar 2020. godine

Ova presuda je pravosnažna, ali može biti predmet redakcijske izmjene.

U predmetu Merkur System A.D. i drugi protiv Crne Gore, Evropski sud za ljudska prava (Peto odjeljenje), na zasijedanju Komiteta u sastavu:

Ganna Yudkivska, predsjednik,
Ivana Jelić,
Arnfinn Bårdsen, sudije,
i Liv Tigerstedt, vršilac dužnosti zamjenika registrara odjeljenja,

Nakon vijećanja na sjednici bez prisustva javnosti, održanoj 5. novembra godine, donosi sljedeću presudu, koja je usvojena tog dana:

POSTUPAK

  1. Predmet je pokrenut predstavkama protiv Crne Gore koje su podnijete Sudu, na osnovu člana 34 Konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda (u daljem tekstu: „Konvencija”) različitih datuma koji su navedeni u priloženoj tabeli.
  2. Podnosioce predstavke je zastupao g-din R. Vouk, advokat iz Klagenfurta, i g-đa M. Novaković, advokatica iz Podgorice.
  3. Vlada Crne Gore (u daljem tekstu: „Vlada”) obaviještena je o predstavkama.

ČINJENICE

  1. Spisak podnosilaca predstavke i relevantni detalji iz predstavke navedeni su u priloženoj tabeli.
  2. Podnosioci predstavke su se žalili na prekomjernu dužinu trajanja građanskih postupaka.

PRAVO

I. SPAJANJE PREDSTAVKI

  1. Uzimajući u obzir da se ove predstavke odnose na slično pitanje, Sud smatra da je prikladno da ih ispita zajedno u jednoj presudi.

II. LOCUS STANDI ČLANOVA PORODICE G-DINA SLOBODANA ŠLJIVANČANINA DA NASTAVE SA POSTUPKOM (BR. 70851/13)

  1. Sud primjećuje da je g-din Slobodan Šljivančanin preminuo 6. marta 2014. godine dok je predmet bio u radu pred Sudom.
  2. U dopisu od 15. juna 2016. godine supruga podnosioca predstavke i njegov sin, g-đa Dragica Šljivančanin i g-din Marko Šljivančanin, koji su njegovi zakonski nasljednici, izrazili su svoju namjeru da nastave sa postupkom.
  3. Sud smatra da supruga i sin podnosioca predstavke imaju legitiman interes za utvrđivanjem povrede prava garantovanog članom 6 stav 1 Konvencije da se predmet riješi u razumnom roku (vidjeti Dalban protiv Rumunije [VV], br. 28114/95, stavovi 1 i 39, ECHR 1999-VI, i Ernestina Zullo protiv Italije [VV], br. 64897/01, stavovi 36-37, 29. mart 2006. godine).
  4. U skladu s tim, Sud utvrđuje da g-đa Dragica Šljivančanin i g-din Marko Šljivančanin imaju osnova da nastave sa predmetnim postupkom.

III. NAVODNA POVREDA ČLANA 6 STAV 1 KONVENCIJE

  1. Podnosioci predstavke su se žalili da je dužina trajanja spornog građanskog postupka nespojiva sa zahtjevom „razumnog roka”. Pozvali su se na član 6 stav 1 Konvencije, koji glasi kako slijedi:

Član 6 stav 1

“Prilikom odlučivanja o njegovim građanskim pravima i obavezama...svako ima pravo na ... raspravu u razumnom roku pred ... sudom ...” 

  1. Sud ponavlja da razumnost dužine trajanja postupka mora biti procijenjena u svijetlu okolnosti konkretnog predmeta i u odnosu na sljedeće kriterijume: složenost predmeta, ponašanje podnosilaca predstavke i relevantnih organa, kao i od kakvog je značaja predmet spora za podnosioce predstavke (vidjeti Frydlender protiv Francuske [VV], br.30979/96, stav 43, ECHR 2000-VII).
  2. U vodećem predmetu Stakić protiv Crne Gore, 49320/07, stavovi 45-51, od 2. oktobra 2012. godine, Sud je već utvrdio povredu prava u pogledu pitanja sličnih onim iz ovog predmeta.
  3. Prilikom ispitivanja cjelokupnog materijala koji mu je dostavljen, Sud nije utvrdio da postoje činjenice ili argumenti koji bi ga mogli ubijediti da donese drugačiji zaključak o prihvatljivosti i meritumu ovih žalbi. Imajući u vidu svoju sudsku praksu o ovom pitanju, Sud smatra da je u konkretnom predmetu dužina trajanja postupka bila prekomjerna i da nije ispunila zahtjev „razumnog roka”.
  4. Shodno tome ove žalbe su prihvatljive i predstavljaju povredu člana 6 stav 1 Konvencije.

IV. PRIMJENA ČLANA 41 KONVENCIJE

  1. U članu 41 Konvencije navodi se:

“Kada Sud utvrdi prekršaj Konvencije ili protokola uz nju, a unutrašnje pravo Visoke strane ugovornice u pitanju omogućava samo djelimičnu odštetu, Sud ćе, ako je to potrebno, pružiti pravično zadovoljenje oštećenoj strani. ”

  1. Uzimajući u obzir dokumenta koja je imao na raspolaganju i svoju sudsku praksu (vidjeti naročito Stakić, gore citiran, stav 65), Sud smatra razumnim da dodijeli podnosiocima predstavke na ime troškova i izdataka iznose koji su navedeni u priloženoj tabeli. Sud takođe primjećuje da su podnosioci predstavke tražili različite iznose u pogledu materijalne štete (ovo se odnosi na suštinu njihovih postupaka pred domaćim sudovima). Međutim, Sud ne nalazi bilo kakvu uzročnu vezu između utvrđene povrede i navodne materijalne štete pa stoga, odbija ove zahtjeve. Štaviše, s obzirom da podnosioci predstavke nisu podnijeli zahtjeve za pravično zadovoljenje u pogledu nematerijalne štete, nema osnova da im se dodijeli bilo kakav iznos po tom osnovu.
  2. Sud smatra da je prikladno da se zatezna kamata zasniva na najnižoj kamatnoj stopi Evropske centralne banke, uz dodatak od tri procentna poena.

 

IZ TIH RAZLOGA, SUD, JEDNOGLASNO,

  1. Odlučuje da spoji predstavke;

  2. Utvrđuje da g-đa Dragica Šljivančanin i g-din Marko Šljivančanin imaju osnova da nastave predmetni postupak umjesto g-dina Slobodana Šljvančanina;

  3. Proglašava predstavke prihvatljivim;

  4. Utvrđuje da u ovim predstavkama postoji povreda člana 6 stav 1 Konvencije u pogledu prekomjerne dužine trajanja građanskog postupka;

  5. Utvrđuje

    1. da tužena država treba da plati podnosiocima predstavke, u roku od 3 mjeseca, iznose koji su navedeni u priloženoj tabeli;

    2. da će se od isteka gore navedena tri mjeseca do isplate, kamata obračunavati na gore navedene iznose po najnižoj kamatnoj stopi Evropske centralne banke tokom obračunskog perioda uz dodatak od tri procentna poena;

  6. Odbija ostatak  zahtjeva  podnosilaca predstavke za  pravičnim zadovoljenjem.

Sačinjeno na engleskom jeziku, u pisanoj formi, 26. novembra 2020. godine na osnovu Pravila 77 stavovi 2 i 3 Poslovnika Suda.

 Liv Tigerstedt                                                           Ganna Yudkivska

vršilac dužnosti zamjenika registrara                         predsjednik

 

PRILOG

Spisak predstavki u kojima su navedene žalbe u smislu člana 6 stav 1 Konvencije (prekomjerna dužina trajanja građanskog postupka)

Br.

Broj predstavke Datum podnošenja predstavke

Ime i prezime podnosioca predstavke

Godina rođenja/ upisa

 

Ime i prezime zastupnika i prebivalište

Datum kada je postupak započet ili datum stupanja na snagu Konvencije u odnosu na Crnu Goru (3. mart 2004. godine)

Datum kada je postupak okončan

Ukupna dužina trajanja postupka

Nivoi nadležnosti

Relevantna domaća odluka

Iznos dodijeljen na ime troškova i izdataka po predstavci (u eurima)[1]

1.  

5862/11

20. januar 2011. godine

MERCUR SYSTEM A.D. 2000

Vouk Rudolf Klagenfurt

3. mart 2004. godine

 

8. februar 2012. godine

 

7 godina, 11 mjeseci i 5 dana

3 nivoa nadležnosti

Vrhovni sud Crne Gore 

Už.br. od 8. februara 2012. godine

500,00

2.  

70851/13

18. oktobar 2013. godine

(32 podnosioca predstavke)

Ljubomir Vujović, 1951. godine

Mihailo Milošević, 1947. godine

Boro Novaković, 1954. godine

Rade Nikolić, 1958. godine

Milorad Vukičević, 1957. godine Rajko Lakić, 1952. godine

Radovan Radnjić, 1952. godine

Duško Kosović, 1958. godine

Savo Perunović, 1938. godine  

Mladen Bulatović, 1963. godine Zoran Jovićević, 1971. godine

Snežana Kosović. 1971. godine

Božidar Tatar, 1958. godine

Petar Bakić, 1954. godine

Slobodan Šljivančanin, 1962. godine

(postupak nastavili nasljednici:

Dragica Šljivančanin i Marko Šljivančanin)

Svetislav Milošević, 1951. godine

Vukosava Kljajević, 1939. godine

Milija Delević, 1959. godine

Damjan Živković, 1967. godine

Nenad Zarubica, 1955. godine

Miroslava Zindović- Leković, 1968. godine

Dragica Jelić Šljivančanin, 1959. godine

Miruna Martinović, 1937. godine

Dragoljub Vučić, 1950. godine

Gorčin Vukotić, 1956. godine

Zvonimir Lukić, 1955. godine

Branislav Orlandić, 1937. godine

Danica Kažić, 1943. godine

Budimir Đukanović, 1954. godine

Milan Cvetkovski, 1954. godine

Goran Šćepanović, 1962. godine

Srđan Radović, 1965. godine

Novaković Marika Podgorica

3. mart 2004. godine

 

9. maj 2013. godine

 

9 godina, 2 mjeseca i 6 dana

3 nivoa nadležnosti

 

 

500,00

[1] Uvećano za bilo koje poreze koji se mogu naplatiti.

 

 

FIFTH SECTION

CASE OF MERCUR SYSTEM A.D. AND OTHERS v. MONTENEGRO

(Applications nos. 5862/11 and 70851/13) 

JUDGMENT

STRASBOURG

26 November 2020

This judgment is final but it may be subject to editorial revision.

In the case of Mercur System A.D. and Others v. MontenegroThe European Court of Human Rights (Fifth Section), sitting as Committee composed of:

Ganna Yudkivska, President,
Ivana Jelić,
Arnfinn Bårdsen, judges,
and Liv Tigerstedt, Acting Deputy Section Registrar,

Having deliberated in private on 5 November 2020,

Delivers the following judgment, which was adopted on that date:

PROCEDURE

1.  The case originated in applications against Montenegro lodged with the Court under Article 34 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (“the Convention”) on the various dates indicated in the appended table.

2.  The applicants were represented by Mr R. Vouk, a lawyer practising in Klagenfurt, and by Ms M. Novaković, a lawyer practising in Podgorica.

3.  The Montenegrin Government (“the Government”) were given notice of the applications.

THE FACTS

4.  The list of the applicants and the relevant details of the applications are set out in the appended table.

5.  The applicants complained of the excessive length of civil proceedings.

THE LAW

  1. JOINDER OF THE APPLICATIONS

6.  Having regard to the similar subject matter of the applications, the Court finds it appropriate to examine them jointly in a single judgment.

  1. THE LOCUS STANDI OF MR SLOBODAN ŠLJIVANČANINFAMILY MEMBERS TO PURSUE THE APPLICATION (NO. 70851/13)

7.  The Court notes that Mr Slobodan Šljivančanin died on 6 March 2014 while the case was pending before the Court.

8.  In a letter of 15 June 2016 the applicants wife and a son, Ms Dragica Šljivančanin and Mr Marko Šljivančanin, who are his legal heirs, expressed their intention to pursue the application.

9.  The Court considers that the applicants wife and son have legitimate interest in obtaining a finding of a breach of the right guaranteed by Article 6 § 1 of the Convention to have the case heard within a reasonable time (see Dalban v. Romania [GC], no. 28114/95, §§ 1 and 39, ECHR 1999-VI, and Ernestina Zullo v. Italy [GC], no. 64897/01, §§ 36-37, 29 March 2006).

10.  Accordingly, the Court holds that Ms Dragica Šljivančanin and Mr Marko Šljivančanin have standing to continue the present proceedings.

  1. ALLEGED VIOLATION OF ARTICLE 6 § 1 OF THE CONVENTION

11.  The applicants complained that the length of the civil proceedings in question had been incompatible with the “reasonable time” requirement. They relied on Article 6 § 1 of the Convention, which reads as follows:

Article 6 § 1

“In the determination of his civil rights and obligations ... everyone is entitled to a ... hearing within a reasonable time by [a] ... tribunal ...”

12.  The Court reiterates that the reasonableness of the length of proceedings must be assessed in the light of the circumstances of the case and with reference to the following criteria: the complexity of the case, the conduct of the applicants and the relevant authorities and what was at stake for the applicants in the dispute (see Frydlender v. France [GC], no. 30979/96, § 43, ECHR 2000-VII).

13.  In the leading case of Stakić v. Montenegro, no. 49320/07, §§ 45-51, 2 October 2012, the Court already found a violation in respect of issues similar to those in the present case.

14.  Having examined all the material submitted to it, the Court has not found any fact or argument capable of persuading it to reach a different conclusion on the admissibility and merits of these complaints. Having regard to its case-law on the subject, the Court considers that in the instant case the length of the proceedings was excessive and failed to meet the “reasonable time” requirement.

15.  These complaints are therefore admissible and disclose a breach of Article 6 § 1 of the Convention.

  1. APPLICATION OF ARTICLE 41 OF THE CONVENTION

16.  Article 41 of the Convention provides:

“If the Court finds that there has been a violation of the Convention or the Protocols thereto, and if the internal law of the High Contracting Party concerned allows only partial reparation to be made, the Court shall, if necessary, afford just satisfaction to the injured party.”

17.  Regard being had to the documents in its possession and to its caselaw (see, in particular, Stakić, cited above, § 65), the Court considers it reasonable to award the sums for costs and expenses indicated in the appended table. It further notes that the applicants claimed different amounts in respect of pecuniary damage (relating to the substance of their respective domestic proceedings). However, the Court does not discern any causal link between the violation found and the pecuniary damage alleged and, therefore, dismisses these claims. Moreover, since the applicants did not submit claims for just satisfaction in respect of non-pecuniary damage, there is no call to award them any sum on that account.

18.  The Court considers it appropriate that the default interest rate should be based on the marginal lending rate of the European Central Bank, to which should be added three percentage points.

FOR THESE REASONS, THE COURT, UNANIMOUSLY,

  1. Decides to join the applications;
  2. Holds that Ms Dragica Šljivančanin and Mr Marko Šljivančanin have standing to continue the present proceedings in Mr Slobodan Šljivančanins stead;
  3. Declares the applications admissible;
  4. Holds that these applications disclose a breach of Article 6 § 1 of the Convention concerning the excessive length of civil proceedings;
  5. Holds

(a)  that the respondent State is to pay the applicants, within three months, the amounts indicated in the appended table;

(b)  that from the expiry of the above-mentioned three months until settlement simple interest shall be payable on the above amounts at rate equal to the marginal lending rate of the European Central Bank during the default period plus three percentage points;

  1. Dismisses the remainder of the applicants claim for just satisfaction.

Done in English, and notified in writing on 26 November 2020, pursuant to Rule 77 §§ 2 and 3 of the Rules of Court.

Liv Tigerstedt                 Ganna Yudkivska
Acting Deputy Registrar    President

Copyright © 2021 Pravosudna akademija, Srbija