Glušica i Đurović protiv Crne Gore

Država na koju se presuda odnosi
Crna Gora
Institucija
Evropski sud za ljudska prava
Stepen važnosti
3
Jezik
Crnogorski
Datum
05.03.2020
Članovi
6
6-1
Kršenje
6
6-1
Nekršenje
nije relevantno
Ključne reči
(Čl. 6) Pravo na pravično suđenje
(Čl. 6) Građanski postupak
(Čl. 6-1) Suđenje u razumnom roku
Broj predstavke
34882/12
Zbirke
Sudska praksa
Presuda
Komitet
Sažetak
Podnosioci predstavke su se žalili da je dužina trajanja predmetnog građanskog postupka nespojiva sa zahtevom “razumnog roka”. Pozvali su se na član 6 stav 1 Konvencije.

U vodećem predmetu Stakić protiv Crne Gore, 49320/07, od 2. oktobra 2012. godine, Sud je već utvrdio kršenje prava u pogledu pitanja sličnih onim iz ovog predmeta.

Prilikom ispitivanja celokupnog materijala koji mu je dostavljen, Sud nije utvrdio da postoje činjenice ili argumenti koji bi ga mogli ubediti da donese drugačiji zaključak o prihvatljivosti predstavke. Imajući u vidu svoju sudsku praksu o ovom pitanju, Sud smatra da je u konkretnom predmetu dužina trajanja postupka bila prekomerna i da nije ispunila zahtev “razumnog roka”, te je shodno tome utvrdio da je došlo do povrede člana 6 stav 1 Konvencije.

 preuzmite presudu u pdf formatu

DRUGO ODJELJENJE

PREDMET GLUŠICA I ĐUROVIĆ protiv CRNE GORE

(Predstavka br. 34882/12)

PRESUDA 

STRAZBUR

5.  mart 2020. godine

Ova presuda je pravosnažna ali može biti predmet redakcijske izmjene.

U predmetu Glušica i Đurović protiv Crne GoreEvropski sud za ljudska prava (Drugo odjeljenje), na zasijedanju Komiteta u sastavu:

Arnfinn Bårdsen, predsjednik,
Ivana Jelić,
Darian Pavli, sudije,
i Liv Tigerstedt, vršilac dužnosti zamjenika registrara Odjeljenja,

Nakon vijećanja na sjednici bez prisustva javnosti, održanoj 13. februara 2020.godine, donosi sljedeću presudu koja je usvojena tog dana:

POSTUPAK

  1. Predmet je pokrenut predstavkom protiv Crne Gore koja je podnijeta Sudu na osnovu člana 34 Konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda (u daljem tekstu: „Konvencija”) 4. maja 2012. godine.
  2. Podnosioce predstavke je zastupao g-din M. Vojinović, advokat iz Nikšića.
  3. Vlada Crne Gore (u daljem tekstu: „Vlada”) obaviještena je o predstavci.

ČINJENICE

  1. Spisak podnosilaca predstavke i relevantni detalji iz predstavke navedeni su u priloženoj tabeli.
  2. Podnosioci predstavke su se žalili na prekomjernu dužinu trajanja građanskog postupka.

PRAVO

I NAVODNA POVREDA ČLANA 6 STAV 1 KONVENCIJE

  1. Podnosioci predstavke su se žalili da je dužina trajanja predmetnog građanskog postupka nespojiva sa zahtjevom “razumnog roka”. Pozvali su se na član 6 stav 1 Konvencije, koji glasi kako slijedi:

Član 6 stav 1

“Prilikom odlučivanja o njegovim građanskim pravima i obavezama...svako ima pravo na ... raspravu u razumnom roku pred ... sudom ...”            

  1. Sud ponavlja da razumnost dužine trajanja postupka mora biti procijenjena u svijetlu okolnosti konkretnog predmeta i u odnosu na sljedeće kriterijume: složenost predmeta, ponašanje podnosilaca predstavke i relevantnih organa, kao i od kakvog je značaja predmet spora za podnosioce predstavke (vidjeti Frydlender protiv Francuske [VV], br.30979/96, stav 43, ECHR 2000-VII).
  2. U vodećem predmetu Stakić protiv Crne Gore, 49320/07, stavovi 45-51, od 2. oktobra 2012. godine, Sud je već utvrdio kršenje prava u pogledu pitanja sličnih onim iz ovog predmeta.
  3. Prilikom ispitivanja cjelokupnog materijala koji mu je dostavljen, Sud nije utvrdio da postoje činjenice ili argumenti koji bi ga mogli ubijediti da donese drugačiji zaključak o prihvatljivosti i meritumu ove žalbe. Imajući u vidu svoju sudsku praksu o ovom pitanju, Sud smatra da je u konkretnom predmetu dužina trajanja postupka bila prekomjerna i da nije ispunila zahtjev “razumnog roka”.
  4. Shodno tome ova žalba je prihvatljiva pa se utvrđuje da je došlo do povrede člana 6 stav 1 Konvencije.

II PRIMJENA ČLANA 41 KONVENCIJE

  1. U članu 41 Konvencije navodi se: “Kada Sud utvrdi prekršaj Konvencije ili protokola uz nju, a unutrašnje pravo Visoke strane ugovornice u pitanju omogućava samo djelimičnu odštetu, Sud ćе, ako je to potrebno, pružiti pravično zadovoljenje oštećenoj strani. ”
  2. Razmatrajući dokumenta koja je imao na raspolaganju u okviru postojeće sudske prakse (vidjeti naročito Stakić, gore citiran, stav 65), Sud smatra razumnim da dodijeli podnosiocima predstavke iznos naveden u priloženoj tabeli, i odbija ostatak zahtjeva podnosilaca predstavke za pravičnom naknadom.
  3. Sud smatra da je prikladno da se zatezna kamata zasniva na najnižoj kamatnoj stopi Evropske centralne banke, uz dodatak od tri procentna poena.

 

IZ TIH RAZLOGA, SUD JEDNOGLASNO,

  1. Proglašava predstavku prihvatljivom;
  2. Utvrđuje da je došlo do povrede člana 6 stav 1 Konvencije u pogledu prekomjerne dužine trajanja parničnog postupka;
  3. Utvrđuje
  1. da tužena država treba da plati podnosiocima predstavke, u roku od tri mjeseca, iznos koji je naveden u priloženoj tabeli;
  2. da će se od isteka gore navedena tri mjeseca do isplate kamata obračunavati na gore navedeni iznos po najnižoj kamatnoj stopi Evropske centralne banke tokom obračunskog perioda uz dodatak od tri procentna poena;
  1. Odbija ostatak zahtjeva podnosilaca predstavke  za pravičnim zadovoljenjem.

    Sačinjeno na engleskom jeziku i dostavljeno u pisanoj formi 5. marta 2020. godine u skladu sa Pravilom 77 stavovi 2 i 3 Poslovnika Suda.

Liv Tigerstedt                                             Arnfinn Bårdsen

vršilac dužnosti zamjenika registrara             predsjednik

 

PRILOG

U predstavci su navedene žalbe u smislu člana 6 stav 1 Konvencije (prekomjerna dužina građanskog postupka)

Broj predstavke

Datum podnošenja predstavke

Imena i prezimena podnosilaca predstavke Datumi rođenja

Ime i prezime zastupnika i prebivalište

Datum kada je postupak započet ili datum stupanja na snagu Konvencije u odnosu na Crnu Goru (3. mart 2004. godine)

Datum kada je postupak okončan

Ukupna dužina trajanja postupka

Nivoi nadležnosti

Relevantna domaća odluka

Iznos dodijeljen na ime nematerijalne štete i troškova i izdataka po svakom podnosiocu predstavke (u eurima)[1]

34882/12

4. maj 2012. godine

 

(6 podnosilaca predstavke)

Vesna GLUŠICA
14. april 1961. godine

Ivan GLUŠICA
4. novembar 1987. godine

Bojana GLUŠICA
1. avgust 1989. godine

Svetlana GLUŠICA
24. maj 1986. godine

Milorad GLUŠICA
18. januar 1953. godine

Veselinka ĐUROVIĆ
12. maj 1955. godine

Vojinović Milan Nikšić

3. mart 2004.

godine

 

22. decembar 2011. godine

 

7 godina,

9 mjeseci i

19 dana

 

 3 nivoa nadležnosti

 

Vrhovni sud Crne Gore Rev. br.1049/11

22. decembar 2011. godine

2.100,00

 [1] .  Uvećano za bilo koje poreze koji se mogu naplatiti.

 

 

SECOND SECTION

CASE OF GLUŠICA AND ĐUROVIĆ v. MONTENEGRO

(Application no. 34882/12)

JUDGMENT

STRASBOURG

5 March 2020

This judgment is final but it may be subject to editorial revision

In the case of Glušica and Đurović v. MontenegroThe European Court of Human Rights (Second Section), sitting as Committee composesd of:

Arnfinn Bårdsen, President,
Ivana Jelić,
Darian Pavli, judges,
and Liv Tigerstedt, Acting Deputy Section Registrar,

Having deliberated in private on 13 February 2020,

Delivers the following judgment, which was adopted on that date:

PROCEDURE

1.  The case originated in an application against Montenegro lodged with the Court under Article 34 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (“the Convention”) on 4 May 2012.

2.  The applicants were represented by Mr M. Vojinović, a lawyer practising in Nikšić.

3.  The Montenegrin Government (“the Government”) were given notice of the application.

THE FACTS

4.  The list of applicants and the relevant details of the application are set out in the appended table.

5.  The applicants complained of the excessive length of civil proceedings.

THE LAW

  1. ALLEGED VIOLATION OF ARTICLE 6 § 1 OF THE CONVENTION

6.  The applicants complained that the length of the civil proceedings in question had been incompatible with the “reasonable time” requirement. They relied on Article 6 § 1 of the Convention, which reads as follows:

Article 6 § 1

“In the determination of his civil rights and obligations ... everyone is entitled to a ... hearing within a reasonable time by [a] ... tribunal ...”

7.  The Court reiterates that the reasonableness of the length of proceedings must be assessed in the light of the circumstances of the case and with reference to the following criteria: the complexity of the case, the conduct of the applicants and the relevant authorities and what was at stake for the applicants in the dispute (see Frydlender v. France [GC], no. 30979/96, § 43, ECHR 2000-VII).

8.  In the leading case of Stakić v. Montenegro, no. 49320/07, §§ 45-51, 2 October 2012, the Court already found a violation in respect of issues similar to those in the present case.

9.  Having examined all the material submitted to it, the Court has not found any fact or argument capable of persuading it to reach a different conclusion on the admissibility and merits of this complaint. Having regard to its case-law on the subject, the Court considers that in the instant case the length of the proceedings was excessive and failed to meet the “reasonable time” requirement.

10.  This complaint is therefore admissible and discloses a breach of Article 6 § 1 of the Convention.

  1. APPLICATION OF ARTICLE 41 OF THE CONVENTION

11.  Article 41 of the Convention provides:

“If the Court finds that there has been a violation of the Convention or the Protocols thereto, and if the internal law of the High Contracting Party concerned allows only partial reparation to be made, the Court shall, if necessary, afford just satisfaction to the injured party.”

12.  Regard being had to the documents in its possession and to its caselaw (see, in particular, Stakić, cited above, § 65), the Court considers it reasonable to award the sum indicated in the appended table and dismisses the remainder of the applicants claim for just satisfaction.

13.  The Court considers it appropriate that the default interest rate should be based on the marginal lending rate of the European Central Bank, to which should be added three percentage points.

FOR THESE REASONS, THE COURT, UNANIMOUSLY,

  1. Declares the application admissible;
  2. Holds that it discloses a breach of Article 6 § 1 of the Convention concerning the excessive length of civil proceedings;
  3. Holds

(a)  that the respondent State is to pay the applicants, within three months, the amount indicated in the appended table;

(b)  that from the expiry of the above-mentioned three months until settlement simple interest shall be payable on that amount at a rate equal to the marginal lending rate of the European Central Bank during the default period plus three percentage points;

  1. Dismisses the remainder of the applicants claim for just satisfaction.

Done in English, and notified in writing on 5 March 2020, pursuant to Rule 77 §§ 2 and 3 of the Rules of Court.

Liv Tigerstedt                          Arnfinn Bårdsen
Acting Deputy Registrar         President

Copyright © 2021 Pravosudna akademija, Srbija